Edmund Chromiński

Edmund Chromiński urodził się 8 listopada 1874 roku w Rykach. Rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie przeniósł się na Politechnikę Lwowską, gdzie studiował budowę maszyn. Pracę zawodową rozpoczął w Wiedniu przy dozorze kotłów, później został przeniesiony do Krakowa. Od 1921 roku był związany z Akademią Górniczą, późniejszą AGH. Był profesorem budowy i eksploatacji kotłów parowych, a w latach 1926-1928 pełnił funkcję rektora.

6 listopada 1939 roku został aresztowany przez gestapo podczas Sonderaktion Krakau i wywieziony z innymi pracownikami krakowskich uczelni do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Odzyskał wolność w lutym 1940 roku. Z żoną Marią Haberko miał troje dzieci: Janinę, Witolda i Tadeusza. Wśród jego prac znalazły się m.in. „Metan w spalinach”, „Sprawność kotłów parowych” oraz „Maszynoznawstwo ogólne”. Otrzymał Medal za Długoletnią Służbę i Medal Zwycięstwa i Wolności 1945. Zmarł 17 września 1954 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Edmund Chromiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.